Lila liefde

De zon scheen, ik voelde de warmte op mijn rug. Ik zat rustig wat te werken, terwijl de jongens in de tuin speelden. Miniman speelde in de zandbak, midiman en maximan waren aan het schommelen. Een vredig tafereel, en ik genoot van de rust.

Plots hoorde ik iets achter me. Ik draaide me niet om, maar wachtte af wat er zou gebeuren. Ik hoorde het “geplets” van zweterige kindervoeten op de stenen vloer, het gehijg van een kind dat buiten adem is, en op de achtergrond de gewone geluiden uit de tuin. Twee warme armpjes omhelsden me van achter me, en enkele paarse bloempjes werden liefdevol in mijn ogen en neusgaten gestoken. Maximan, met een handvol zelf geplukte vergeet-me-nietjes. “Voor jou moeke”, fluisterde hij, met een rust die ik niet gewend ben van mijn Duracel-konijntje. Hij kroop op mijn schoot, en toonde de bloemetjes nog eens. “Ik vind jou echt lief!” Hij kroop dicht tegen me aan…

Ik smolt bij zoveel liefde van mijn maximan. Ondertussen is hij op een leeftijd waarop hij het minder uit, maar dit was zo puur, zo recht-uit-het-hart…

 

Over anomama

Een grote tafel, die als het moet nog langer kan...Veel stoelen, vaste plaatsen voor de vaste leden van het gezin, maar met de regelmaat van de klok schuift er nog iemand een stoeltje bij....
Dit bericht werd geplaatst in kinderen, Kinderpraat, moederliefde en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Lila liefde

  1. Attente zoon, en recht uit het hart!

  2. buikberg zegt:

    🙂 Om van te smelten (hier gelukkig nog de leeftijd waarop dit dagelijkse kost is 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s