Speelpleinwerking

Onze jongens hadden het eigenlijk nog niet gedaan. Of toch, maximan één keertje, toen ik tijdens de zwangerschap van miniman moest platliggen. Maar dat is al 4 jaar geleden, dus dat telt niet meer mee.

Maximan vond het verwerpelijk, dat hij naar het speelplein moest. Hij protesteerde vreselijk. Midiman vond het eng. Maar na overleg met de jeugddienst, waren zij meer dan bereid midiman op te vangen.

Zo vertrokken we dus vanochtend naar school (want daar gaan de speelweken door). Daar aangekomen was er een ontvangstcomité: enthousiaste begeleiders (en gelijk ook een oud-studente van mij) en de verantwoordelijke. De handleiding van midiman hing duidelijk in het zicht, en alle begeleiders waren gebriefd. De extra epipen (netjes opgeborgen in zo’n knalgele Lego-blok-doos) ging bij de verantwoordelijke op het bureau, de andere medicatie bleef in zijn rugzakje. Midiman werd enthousiast onthaald door kindjes van school, want gisteren waren zelfs de kinderen op de hoogte gebracht van het feit dat het eten veilig moest zijn. Ik liet mijn jongens achter met een gerust hart!

Samen met miniman ging ik boodschappen doen. Zieke tante had warme sokken nodig (en in een grote maat, die wij standaard niet hebben :-)) en wilde ook wel een sapje voor in haar koelkastje. Miniman koos alles uit, en stelde ook voor om een koekendoos mee te nemen en appelsapjes “voor kindjes die op bezoek gaan bij tante”. Daarna volgden een rondje containerpark en een tankbeurt. Die dan weer werd gevolgd door een kroelbeurt met miniman, die constateerde dat het wel lekker rustig was zonder broers.

Augustus 2013-Deel 2 050

Mijn lieve kleine miniman, verzonken in gedachten

Om 12.00 pikte ik een vrolijke midiman op. Na heerlijke boterhammetjes vertrokken we naar het ziekenhuis. Tante vond het bezoek erg leuk, net zoals de jongens.

Na een wissel van de auto tegen de fiets (en de step van maximan in de fietstas) vertrokken we naar de speelpleinwerking, alwaar ik overdonderd werd door mijn oudste ventje, die vrijdag zeker meeging op uitstap, volgende dinsdag wilde blijven slapen daar, en en en en…

Over anomama

Een grote tafel, die als het moet nog langer kan...Veel stoelen, vaste plaatsen voor de vaste leden van het gezin, maar met de regelmaat van de klok schuift er nog iemand een stoeltje bij....
Dit bericht werd geplaatst in kinderen, pinda-allergie en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Speelpleinwerking

  1. De Fruitberg zegt:

    FIn dat het goed is meegevallen voor midiman.
    Er is een leeftijd waarop kinderen nergens aan mee willen doen. Onze kinderen moesten we bijna vastbinden bij de scouts zaterdagmiddag. Nu komt de scouts voor alles, maar dan ook echt alles.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s