Pesten…

Maximan wordt gepest.

OK, ik heb het hier neergeschreven.

Het doet pijn om het zwart op wit te zien.

Maximan wordt al lang gepest. Vanaf de peuterklas. Toen was het omdat niemand geloofde dat hij “maar” in de peuterklas zat. In het eerste leerjaar werd het plots veel erger. Hij was versneld, en een aantal kinderen vonden dat reden genoeg om hem belachelijk te maken. Woorden als “baby”, “debiele kleuter” en zelfs “homo” werden toegevoegd aan zijn woordenschat. Hij begreep allerminst wat er zo spannend en belachelijk was aan homo toen we hem uitlegden wat het was. Toen het schooljaar vorderde namen die pesterijen af: zijn klasgenootjes ontdekten dat hij eigenlijk net als hen was en thuis hoorde in de klasgroep.

Het tweede leerjaar was weerom een bumpy ride: de klassen werden door elkaar gehaald en de machtsverhoudingen werden opnieuw uitgetest. Weer bleek maximan een ideaal slachtoffer. Hij sloeg niet terug, probeerde het over zich heen te laten gaan en had het vaak zelfs niet echt door.

In het derde leerjaar werd er gepest omwille van zijn langere haar. Afknippen wilde hij echter niet. Hij vond het achterlijk dat meisjes kort haar mochten hebben, maar jongens geen lang haar. Gelijk had hij. Ergens was ik trots dat hij niet de weg van de minste weerstand koos. Toen het té bont werd, sprak hij zelfs de directeur aan. De grote pesters konden op het matje komen, en toen één ouder er lucht van kreeg, werden de kinderen ook thuis aangepakt en klaarde de lucht op.

Tot nu. De grootste pester doet het weer subtieler. Maximan is weer het doelwit. Als ik vraag hoe hij reageert, komt hij niet verder dan “niet”. Of “de juf op de speelplaats inlichten, maar op zich heeft dat weinig nut”. Vooral het liegen maakt hem boos. Soms proberen andere kinderen hem de schuld te laten krijgen van iets wat stuk is. Hij mag zich dan verdedigen tov zijn meester dat hij er niets mee te maken heeft. Uiteraard is er ook de perceptie van maximan die soms fout loopt. Maar toch, er is nooit een excuus voor pesten. Ze moeten mijn kind niet tof vinden, maar lieve god, dat ze hem dan links laten liggen!

Gisteren mocht hij naar een verjaardagsfeestje. Bijna de hele klas ging mee bowlen met de jarige. Toen manlief hem en een vriendje ging oppikken, werd hij aangesproken door de vader van het feestbeest. Dat hij toch wel erg gepest was, maar dat hij hoopte dat hij het toch leuk had gehad. Manlief was sprakeloos… Net als ik. Voor mij brak er iets. Ik huilde de tranen die maximan had willen huilen, maar had ingeslikt.

Ik voel me een slechte moeder. Mijn kind wordt gepest en ik, als volwassen vrouw, weet niet wat ik moet doen. Ik kan hem niet beschermen tegen de anderen. Dat hoeft ook niet. Maar ik wil hem wel laten opgroeien tot een fijne en weerbare volwassene, die leert dat hij OK is. Een beetje anders zijn mag, niet?

Gisterenavond stuurde ik een lange mail naar meester en zorgjuf. Dat het weer erg was. Dat maximan slecht in zijn vel zit en steeds minder graag naar school gaat. Dat ik toch wil dat het probleem bekeken wordt. Mijn kind heeft géén hulp nodig bij lezen of schrijven, maar wel bij het leggen van sociale contacten. Maximan moet kunnen vertrouwen op volwassenen, en moet zich veilig kunnen voelen op school en op andere plaatsen.

Er kwam snel een mailtje terug. Van meester, die blij was dat we er niet mee bleven zitten, maar het opentrokken. Die aangaf dat er geen pasklare antwoorden zijn, maar dat er samengezeten moet worden. Wordt vervolgd, deel 27…

Over anomama

Een grote tafel, die als het moet nog langer kan...Veel stoelen, vaste plaatsen voor de vaste leden van het gezin, maar met de regelmaat van de klok schuift er nog iemand een stoeltje bij....
Dit bericht werd geplaatst in kinderen en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

11 reacties op Pesten…

  1. misssexandthecity zegt:

    Dit raakt tot in het diepste van mijn vezels, omdat ik zelf gepest ben en niemand actie ondernam,….ik begrijp jouw pijn, mijn hart breekt al om te lezen dat maximan zo gepest wordt!!! Hopelijk wordt hij wel geholpen,….omring hem met veel liefde en aandacht,…zodat zijn eigenwaarde gesterkt wordt!!!!

    • anomama zegt:

      Het is enorm heftig en intens… Het doet heel ons gezin pijn. We zien dat ook dat zijn gedrag thuis verandert, maar ook al is er een verklaring voor, toch moet ook dat gecorrigeerd worden. Het is moeilijk, erg moeilijk…

  2. Ja, dit is heel heel erg. Je hebt wel een héél sterke zoon, en ik hoop dat hij zo sterk kan blijven. Maar om het echt aan te pakken heb je de hele schoolploeg nodig; dat kunnen jij of hij niet alleen. Hopelijk komt er een goed plan van aanpak!

  3. TheMiss zegt:

    Arm ventje… Het moet verschrikkelijk zijn om je niet ‘veilig’ te kunnen voelen op school, een plaats waar hij zo veel moet zijn. Hopelijk lukt het de leraar om het probleem aan te pakken!

  4. Pesten.. van alle tijden. Het is zo een probleem dat slachtoffertjes maakt die er een serieus trauma aan kunnen overhouden;
    Ik hoop van harte, dat de meester , directeur, .. op je zoontje’s school het eens opentrekt in een themaweek of zo. Bij ons op school doen we dit jaar; facebook en zo zijn ook gevaarlijke manieren van pesten.
    Maak het bespreekbaar thuis,

    • anomama zegt:

      We praten er vaak over. Soms denk ik dat wij het ons meer aantrekken dan hijzelf… Maar toch… Hij moet weten dat het niet zijn schuld is, en dat wij hem steunen.
      Ook ben ik ondertussen zo ver dat ik besef dat ik me niet moet schamen omdat mijn kind gepest wordt. Het ligt niet aan hem, het ligt aan de anderen. Geen enkele reden is goed om te pesten, en dat probeer ik hem duidelijk te maken.
      Mijn eigen moeder helpt ons hier ook in, gelukkig maar 🙂

  5. De Fruitberg zegt:

    Onze oudste, vrij klein en tenger, werd ook gepest, en de leraar/school wou daar niets tegen beginnen… Niets. Goed dat hij sterk in zijn schoenen stond.
    Dat lijkt voor jouw zoon ook het geval, blijkbaar neemt de school het in jouw geval een stuk ernstiger, wat een goede zaak is..

  6. Koeka zegt:

    Oh man, hier krijg ik het koud van.
    OK, geen steun voor jullie, dat besef ik.

    Jullie zijn goed bezig, hopelijk kan de school ook iets doen…Kunnen ouders van klasgenootjes iets doen: als zij aan hun kinderen kunnen uitleggen dat het niet cool is om mee te doen met pesters, ook al is het omdat je bang bent dat jij anders het slachtoffer wordt….
    Ik hoop in elk geval dat het betert, want ik weet: ik zal ook tranen met tuiten wenen als het mijn kind overkomt….uit machteloosheid…en omdat het zoveel pijn doet

  7. brubeck zegt:

    pfff, ik krijg het hier koud van en voel met jullie mee. Ik voelde me ook enorm schuldig toen ik niet doorhad dat Oudste gepest werd elke zondagmiddag op de jeugdbeweging. Ik herkende het niet dat ze alleen stond te wachten bij het afhalen, of dat ze niet uitbundig naar de groep toeliep als ik ze afzette. Ik verweet het de leiding dat ze er niets tegen deden, ook niet toen we het hen meldden. Maar dat waren zelf nog maar tieners..
    En uit een ver verleden die keren dat ik gepest werd in het middelbaar, onmachtig omdat je niet weet wat je ertegen kunt doen.. beseffend dat je het soms erger maakt omdat ze zien dat je erdoor wordt geraakt.
    Ik hoop écht uit de grond van mijn hart dat het voor maximan én voor jullie in orde komt. sterkte..

  8. Natalie zegt:

    Mijn stiefzoon van 9 wordt ook gepest. Eerst was het door één jongen. Het was niet alleen verbaal, hij is meerdere malen beginnen te schoppen. Mijn stiefzoon heeft eens terug geslagen en die ene laat hem nu -schijnbaar- gerust. Hij zet nu wel zijn vriend op die mijn zoon nu altijd uitscheldt. En al de vrienden van mijn stiefzoon worden nu ook -achter de rug- tegen hem opgezet. Gevolg, ze praten enkel nog tegen hem als die 2 niet in de buurt zijn. In de turnles negeren ze mijn stiefzoon bij balspellen. Ze snauwen hem steeds af en maken hem aldoor belachelijk. “Dikzak, stinkerd”, zijn De pesters zijn echt wel geslepen. Mijn stiefzoon komt vaak al huilend thuis.
    We hebben het eerst aangekaart bij de juf, daarna bij de directeur en de zorgjuf. Onze (stief)zoon is volgens hen overgevoelig en we moeten eens laten onderzoeken of hij niet autistisch is. Stel je voor?!? Zijn mama stond er eens bij toen zijn neus letterlijk en figuurlijk net niet afgebeten werd. Ik begrijp dat niet iedereen met iedereen vrienden kan zijn, maar daarom moet je toch niet beginnen pesten?

    Wij maken ons allemaal zorgen en voelen er ons ongelukkig bij, stiefzoon nog het meest natuurlijk.

    Sterkte voor jullie en maximan!

  9. Pingback: Kerst 2013 | misssexandthecity

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s