Mijlpalen voor miniman

***U bent verwittigd: dit is een tekstje waarin alleen maar gestoefd wordt.***

Miniman vond het tijd om nog eens de aandacht op zich te richten. Hij blinkt nergens echt in uit: heeft nog een tutje, zou het liefst nog uitsluitend pap drinken (hoewel, hij zou het afwisselen met lasagne en prikwater), en heeft geen behoefte aan volledige dagen school. Dat laatste is pure verwennerij, I know. Maar als de mogelijkheid er is, en er bereidwillige oma’s en tantes zijn om hem op te pikken, ga ik geen nee zeggen.

Maar dus… Na onze zomervakantie besloot miniman dat hij wilde leren zwemmen. Met zwembandjes in het zwembad vond hij echt totaal niets. Los van het feit dat ik op de camping in Frankrijk bij het aandoen van zijn zwembandjes een keertje zijn elleboog uit de kom liet schieten, had hij er een hekel aan. Zwemles was dus de enige optie. Zo geschiedde. En zo geschiedde dat ik gisteren trots langs de rand van het zwembad liep. Terwijl mijn kleine miniman zwom alsof alles ervan af hing. En zo moet het ook gevoeld hebben voor hem. Hij haalde netjes met de juiste techniek de overkant, werd getrakteerd op een applausje van zwemjuf, badjuf en omstaanders en blonk gewoon. Mijn ventje, 4 jaar en 4 maanden oud, haalde zijn eerste zwemdiploma! Een klein blond mannetje, dat een kwartier ervoor door dezelfde badjuf uit het zwembad was gehaald. “Kinderen mogen niet zonder bandjes in het diepe, mevrouw!” Bij deze mag hij er vanaf nu onvoorwaardelijk in :-).

’s Avonds besloot hij tot een extra mijlpaal over te gaan. Hij is de laatste weken ’s morgens altijd droog, maar wilde zijn luierbroekje niet uitlaten. We recycleerden droge luierbroekjes tot ze scheurden. Of “stoffig” waren naar de normen van onze kleine krekel. Gisterenavond, na bad, en al met luierbroekje aan, besloot hij dat het wel was geweest. Dat hij wel zonder in bed ging. Ter plekke zakte zijn pyjamabroek, stapte hij uit zijn luierbroekje, trok zijn broek terug omhoog en dumpte het broekje in de vuilnisbak. Zo moest het dus.

Vanochtend was hij droog.

Om het te vieren aten we kip (met vel ;-)) en rijst en gebakken bananen, kochten we nieuw zandbakzand en lummelden uren in de tuin.

En ik? Ik ben trots, uiteraard. Maar ook een beetje emotioneel. Geen luiers meer. Allemaal kinderen die kunnen zwemmen. Ik word oud…

***Geërgerd over het gestoef? U was gewaarschuwd!***

Over anomama

Een grote tafel, die als het moet nog langer kan...Veel stoelen, vaste plaatsen voor de vaste leden van het gezin, maar met de regelmaat van de klok schuift er nog iemand een stoeltje bij....
Dit bericht werd geplaatst in allerlei, kleuters en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Mijlpalen voor miniman

  1. misssexandthecity zegt:

    Een superdikke proficiat voor miniman en je ziet zodra ze er klaar voor zijn komt het allemaal goed,……en dat zwemmen dat is toch echt een stukje rust extra,.

  2. DjeauOui zegt:

    Je kan nooit hard genoeg stoefen! Bravo mini!

  3. De Fruitberg zegt:

    We worden allemaal oud, maar dat is de enige manier om lang te leven 😉
    Proficiat voor miniman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s