Voorbij hollen…

De laatste dagen heb ik het gevoel dat ik mezelf aan het voorbij hollen ben.

De afgelopen weken waren druk en chaotisch, dat is het minste wat een mens kan zeggen. Veel verplichtingen ’s avonds, naast die van overdag. Laat in bed liggen, wat niet direct aan mij besteed is. Nadenkwerk. En zorgen. Om maximan. Maar ook om midiman. En een beetje om miniman, die in een verre toekomst ervan droomt om alien te worden (echt, dat moest ik afgelopen weekend voor hem invullen in een vriendenboekje).

Vorige week reed ik enkele keren verkeerd met de auto. Ergenis van mijnentwege, want daar kan ik niet mee om. Mijn GPS in mijn vorige auto was ronduit geweldig: ik verkende de wereld met veel plezier. Deze leidt/lijdt me verkeerd… Coolblue leverde een Tomtommetje dat me sinds dinsdag vergezelt. En geloof het of niet, ik ben nergens meer verkeerd gegaan. Aan de files kan Tomtommetjes echter weinig doen. Maar de mens in Tomtommetje is aangenaam, hoewel ik soms toch overweeg om de Nederlandse Bram of Eva te nemen, gewoon, omdat die namen zo mooi zijn.

Vanmiddag echter werd het te veel. Té veel… Op de zoveelste vergadering en in de zoveelste discussie had ik plots het idee dat het licht uit ging. Mijn aandacht verslapte, en ik was niet meer mee. Ik geef toe: het kon me zelfs niet meer boeien. Ik wilde eruit, naar buiten. Even een luchtje scheppen. Het ritje naar huis bracht ondanks goede muziek weinig soelaas, net zoals de diepe “krab” op het gezicht van maximan bij thuiskomst (ongelukje…).

Gisteren nam ik al de beslissing om uit de gemeenteraad te stappen. De bijbehorende verplichtingen (politieraad, Sociale woningbouwvereniging,…) werden in combinatie met mijn huidige job en andere hobby wat te veel. Toch overweeg ik nog een meer drastische beslissing, namelijk het nemen van een jaar loopbaanonderbreking. Er zijn voors en tegens. Voors zijn hoofdzakelijk gericht op het gezin (en mezelf!), tegens op de jobinhoud. Ik heb nog tijd om een beslissing te nemen: pas tegen maart moet het doorgegeven worden.

Voorlopig ontspan ik met een tasje thee en lectuur :-).

Over anomama

Een grote tafel, die als het moet nog langer kan...Veel stoelen, vaste plaatsen voor de vaste leden van het gezin, maar met de regelmaat van de klok schuift er nog iemand een stoeltje bij....
Dit bericht werd geplaatst in allerlei en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Voorbij hollen…

  1. Natalie zegt:

    Succes bij en hopelijk mentale rust na het nemen van een beslissing… !

  2. De Fruitberg zegt:

    Ook van mijnentwege mentale rust toegewenst

  3. misssexandthecity zegt:

    Kies voor jezelf en je gezin een grotere verrijking is er niet,…..heb ik zelf moeten ondervinden!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s